tag:blogger.com,1999:blog-5074409062310118112011-06-12T21:19:54.384+03:00Armenian Poems &amp; ArticlesՍատափnoreply@blogger.comBlogger101100tag:blogger.com,1999:blog-507440906231011811.post-78521537016431434612011-06-12T19:50:00.003+03:002011-06-12T21:11:02.705+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-ZvnXY9F_1mE/TfT_YjdrGYI/AAAAAAAAAHQ/32DJJYmHgA8/s1600/14052011484.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; FLOAT: left; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5617395432539494786" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZvnXY9F_1mE/TfT_YjdrGYI/AAAAAAAAAHQ/32DJJYmHgA8/s320/14052011484.jpg" /></a><br /><strong>«Ապրէ՛ք Երախայք, Բայց Մեզ Պէս Չապրէ՛ք»</strong><br />Յովհաննէս Թումանեան<br />Մայիս ամսուայ 14 ին ՝ Շաբաթ Օր, վայելեցինք մեր <strong>Հարազատներուն</strong> Ընթերցման Տօնը:<br />Կետիկփաշայի Աւետարանական Եկեղեցւոյ երդիքին տակ բացուած անպաշտօն <strong>Հրանդ Տինք Դպրոցին</strong> առաջին դասարանի աշակերտները խանդավառ եռուզեռ մը ունէին հանդիսասրահին մէջ: Անոնք կազմ ու պատրաստ, լուրջ կեցուածքով կը տօնէին իրենց այս ուրախ օրը: Եւ օրհնուած էին <strong>Ս.Մեսրոպի</strong> վերջին շունչին իր աշակերտներուն տուած պատուիրանով՝ որ էր <strong>«Սէր եւ Միութիւն»: </strong><br />Երկարաշունչ բանաստեղծութիններով բեմադրեցին Անգիր Դպրութենէն մինչեւ Հայ Տառերու Գիւտին ստեղծման շրջանները՝ամենայն մանրամասնութեամբ: Անոնք սիրտ ու հոգի կցեցին իրենց ստանձնած դերերուն: Ամէն մէկը առանց կմկմալու, առանց շուարելու եւ կամ մոռնալու ի յայտ բերին իրենց պաշտօնը : Սքանչացանք այս հիանալի երախաներուն հոյակապ ելոյթին վրայ:<br />Միթէ՞ երազ մըն էր մեր տեսածը...ուր մենք բազմած էինք Հայաստանի դատերասրահի մը մէջ ու կ'ըմբոշխնէինք համբաւաւոր դերակատարներու ելոյթը...:<br />Մեր կեանքին մէջ առաջին անգամ կը տեսնէինք <strong>ոլորաձեւ պար մը</strong>, կը զարմանայինք թէ՝տղաք ի՞նչ ճարպիկութեամբ կրկին կը ներգրաւէին իրենց տեղերը: Հաւանաբար անոնք բացատրելու կը ջանային աշխարհի չորս ծագերուն վրայ ցրուած հայերը, որոնք օր մը անպայման պիտի ունենային <strong>«Սէր ու Միասնականութիւն»...:</strong> Բեմին վրայ կը տողանցէր կարգապահութիւն, լրջութիւն ու խանդավառութիւն. կեցցէ՛ տղաք եւ կեցցե՛ն ձեր ուսման ու դաստիարակման համար ջանք թափողները...:<br />Ելոյթի աւարտին տղաք Մայրենի Լեզուին կարեւորութիւնը կցեցին Մայրական Սիրոյ խորանին ու յիշեցնելով անոնց պարտականութիւնը՝ հանդիսատես մայրերուն ձօնեցին, վարդի փունջեր . ունեցանք յուզումի պահեր մերթ ընդ մերթ արտասուքը հեղեղեց մեր այտերը:<br />Կը յարգենք<strong> բացառութիւնները՝</strong> եւ իրօք գիտենք.որ մեր արտասուքը չի կրնար մաքրել կամ դարմանել համայնքին անոնց հանդէպ ա՛լ ցուցաբերած անտարբերութեան ախտը...: Դեռ ի՞նչ կը սպասենք այս Անմեղ Երախաները գրկելու եւ անոնց որպիսութիւնը հարցնելու ...:<br />Սրտանց կը շնորհաւորենք Գերպատուելի Աղապալեանի հովանաւորութեամբ բոլոր նուիրեալ ուսուցչուհիները եւ բոյժ քոյրը,որոնք քաջութիւն ու ջանասիրութիւն կը ցուցաբերեն իրենց վաստակին մէջ:<br />Մեր յարգանքն ու սէրը կ'ուղարկենք՝ ամէն անոնց, որոնք քաջաբար <strong>միտք, սիրտ, հոգի, եւ ոյժ վատնելով,</strong> ուսում ու դաստիարակութիւն կը ջամբեն այս <strong>հիանալի հայազգի տղոց</strong>:<br /><strong>Ընթերձման Տօնը Շնորհաւոր Ըլլա՛յ Սիրելի Երախաներ: </strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/507440906231011811-7852153701643143461?l=haysokhag.blogspot.com' alt='' /></div>Սատափnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-507440906231011811.post-35366597081989647832009-05-08T20:46:00.001+03:002009-05-08T20:48:22.208+03:00Պատուարժան Ուսուցիչներս<br />Սիրելի Էսաեանցիներ<br />Յարգելի Ներկաներ<br /><br />Յոբելեար դասարանի զգացումներս յայտնելէ առաջ՝ կ'ուզեմ հակիրճ կերպով բացատրել Էսաեան-ի հիմնարկութեան պատմութիւնը:<br />1880-ական թուականներուն, Պէյօղլուի Թաղային Խորհուրդը կը հիմնէ «Ս. Էջմիածին» անունով վարժարան մը. աւելի վերջ ալ «Նարեկեան Վարժարան»ը:<br />Միջոց մը վերջ վարժարանը իր նախնական վիճակին մէջ անբաւարար կը համարուի. նիւթական կարիքներէ ալ զրկուած ըլլալուն՝ կացութիւնը մեծ ցաւ կը պատճառէ համայնքէն ներս:<br />Այդ թուականներուն՝ երկու պատուական հայորդիներ, Յովհաննէս ու Մկրտիչ Էսաեան հարազատները ունէին տեսլակէտ մը: Իրենց տեսլակէտին սկզբունքը եղաւ հետեւեալը. <strong>«Դպրոցով է որ կը պահպանուի ազգին գոյութիւնը»</strong>:<br />Յետոյ անմիջապէս իրենց այս տեսլակէտը իրականացուցին:<br />1895-ին՝ այս վսեմ հոգիները, իրենց համեստ քսակէն բաժին մը յատկացուցին եւ «Նարեկեան Վարժարան»ը հիմնովին կառուցուեցաւ՝ Վարժարանին կից Ս. Յարութիւն Եկեղեցիին հետ. իբր զոյգ սրբարաններ՝ պաշտամունքի եւ մշակոյթի:<br />Իսկ 1930-ական թուականներուն, աղջկանց միջնակարգ բաժինը վերածուեցաւ լիսէի. աւելի լայն նպաստներ բերելով մատղաշ սերունդներու մշակութային եւ լուսաւորման համար: Ունեցաւ փորձառու եւ գիտութեամբ զինուած ուսուցիչներ. որոնք արդէն ի յայտ բերին իրենց հնձաքաղը: Անոնցմէ շատեր յետագային եղան մեր ժողովուրդին երեւելի անունները, գրաւելով պատուաբեր դիրք մը իրենց մարզին մէջ:<br />1951-ին Վարժարանը երկրորդ անգամ լիսէի արտօնութիւն ստացաւ ու գործադրուեցաւ եւ յառաջացաւ աւելի ապահով քայլերով:<br />Վերջապէս հասաւ 1966-ը, Վարժարանս իր հոգւոյն մէջ թէեւ առոյգ էր միշտ, բայց իր մարմինը սպառեր էր հալումաշ տախտակներով. ան կրնար ոչնչանալ փոքրիկ կայծով մը եւ աղէտի մը պատճառ դառնալ:<br />1966-1967 տարեշրջանի վերամուտին հիմնական վերանորոգումով կը կանգնէր «Էսաեան Վարժարան»ի քարաշէն, հսկայ ու նախանձելի կեցուածքը: Նոր խանդով ու աւիւնով շաղուուած կը շարունակէ դեռ կանգուն պահել իր կեցուածքը ու պիտի շարունակէ աւելի ծաղկեալ, աւելի փառաւոր, աւելի արդիական դաստիարակութեամբ:<br />Դպրոցներու գոյութիւնը՝ ժողովուրդը կանգուն կը պահէ. պէտք է գիտնանք մեր արժանիքները եւ ո՛չ թէ գիտնալ այլ <strong>հարկաւոր</strong> նկատել, գիտակցիլ իր անցեալը ու բարքավաճումն ապագայի մէջ . . . :<br />Քանի որ իբր սրբավայր կը նկատենք մեր դպրոցները, հոն կայ աւազան մը՝ որուն մէջ կը մկրտուինք. ու խորան մը՝ որուն առջեւ կը հաղորդուինք: Ուրեմն մեր Կնքահայրերը եղան՝ Յովհաննէս ու Մկրտիչ եղբայրները. մկրտուեցանք՝ <strong>«Տոհմիկ Կրթութեամբ»</strong> եւ հաղորդուեցանք՝<strong> «Ուսման Դաստիարակութեամբ»:</strong> Եւ պիտի կարենանք ըսել մեր ցած-հոգի կնրքահայրերուն թէ՝ իրենց կոչումին ու իտէալին փաստը ցոյց տուին Էսաեան Վարժարանին հիմնաքարերուն վրայ զետեղելով Ս. Գիտութեան Տաճարը:<br />Հոս հարկ է յիշել Մկրտիչ Էսաեանի վսեմ հոգին, որ իր քսակէն բաժին մը եւս յատկացուցած է Կեդրոնական Վարժարանին համար. իր իտէալի ուղիէն յառաջանալով: Եւ վարած է Վարժարանին խնամակալութիւնը լման տասը տարիներ, անձայն անշշուք . . . :<br />Այսպէս՝ անոնք ունեցան հազարաւոր սաներ ու սանուհիներ. մխիթարուեացան՝ երբ սաները սորվեցան իրենց աւանդութիւնները յարգել եւ մայրենիին իւրաքանչիւր բառին վրայ գուրգուրալ: Վստահ էին թէ՝ իրենց տղաքը օժտուած՝ ձիրքերով ու զինուած՝ գիտութեամբ, նոր սերունդներ պիտի պատրաստէին աշխարհի ո՛ր ծագերուն մէջ ալ գտնուէին:<br />Էսաեան եղբայրերը հանգիստ թո՛ղ ննջեն անմահութեան տաճարին մէջ վստահ՝ իրենց սաներէն, որոնք լաւ մը դրոշմեցին անոնց իտէալը հոգիներու ու մտքերու մէջ թէ՝ <strong>«Լեզուն է, որ կ'ապրեցնէ ազգ մը. երբ մեր դպրցները դադրին այս սկզբունքէն՝ ազգին մահը կը պատահի, այդ ալ ճակատագրի չենք կրնար վերագրել»:<br /></strong>Էջմիածնայ Տաճարին սկզբնաւորութեամբ՝ հայ ուսուցիչին նուիրումը Էսաեան Վարժարանի մէջ կը տեւէ լման 114 տարի ու դեռ պիտի տեւէ ցվերջ: Ուսուցիչներ, վարիչներ ու թաղային խորհուրդներ սրբանուէր աշխատանք կը տանին, պատրաստելու համար մտային ու հոգեկան առողջ սերունդներ, այսինքն ժամացոյցներ՝ նման Զուարթնոց Տաճարի <strong>«Արեւու Ժամացոյց»</strong>ին, որ երբե՛ք չի շեղիր դարերէ ի վեր:<br />Կու գանք մեր խորին շնորհակալութիւնները յայտնել լիսէի բաժնի ներկայ տնօրէնուհի Տիկին Սաթենիկ Նշանի, որ ինչպէս ամէն տարի՝ այս տարի ալ մե՛ր յոբելեար դասարանի խմբուելուն ջանքը թափեց եւ բախտաւորուեցանք այս կախարդիչ օդը կրկին ներշնչել մեր հոգւոյն մէջ:<br />Տիկին Սաթենիկ Նշան, վերջին քսանեւերեք տարիներուն, իր համեստ ու ազնիւ կեցուածքով-իբր Էսաեանի սանուհի- բարձրագոյն ուսումէն յետոյ ուսուցչական ու վարժարանի վարչական պաշտօնը կը վարէ անխոնջ աշխատութեան ու բացառիկ ձիրքերուն շնորհիւ: Այսպէս ան՝ կը ցոլացնէ <strong>Հայ Ուսուցիչին Նուիրումը՝</strong> նորանոր սերունդներ հասցնելու նպատակին:<br />Սիրելի Սաթենիկ, յիշելով մեր աշակերտութեան օրերը՝ 40 տարի առաջ երբ Էսաեանի երդիքէն թռչունի թեւեր առած թռանք իսկական կեանքի հորիզոններուն, հակառակ տարիներու անխնայ թաւալումին կը տեսնենք ու կը զգանք թէ՝ մասնիկ մը նոյնիսկ չէ փոխուած մեր խանթավառութենէն . . . :<br />Կը մաղթենք ու կը յուսանք որ դեռ բազում տարիներ վարես այս սրբանուէր աշխատանքդ:<br />Երանի՜ այն աշակերտներուն, որոնք դեռ կը վայելեն գիտութեամբ զինուած ուսուցիչներուն դաստիարակութիւնը:<br />Կու գանք խոնարհիլ Յովհաննէս ու Մկրտիչ եղբայրներուն խնկելի ու քաղձր յիշատակին առջեւ, որոնք մեր իսկական կեանքի ճամբորդութեան տոմսակները յանձներցին իրենց համեստ ու վսեմ քսակէն ու հոգիէն. եւ անոնք միշտ <strong>«Համեստութիւն»</strong>ը նախընտրեցին փոխան ծափահարութեան ու հպարտութեան . . . :<br />Որքա՜ն ալ երախտագիտութեան պարտքեր հատուցանենք անոնց՝ -որ բնական է- իրենց կեցուածքէն վար կը մնայ:<br />Վստահ ենք, որ անոնք իրենց օթեւանէն կը հետեւին <strong>ճշմարիտ</strong> իտէալին յառաջդիմութիւնները ու առաւել կը պայծառանայ անոնց հոգիները:<br />Սիրելինե՛ր սա ալ յայտնենք, որ ցաւեր ալ ունինք անշուշտ. այս ցաւերը անտեսել մահուան կը պատրաստէ մեզ…:<br />Թէեւ սկիզբի օրերուն՝ որբացած ու աղքատ աշակերտներուն թիւը բարձր էին, որոնց միտքն ու հոգին դարփնուեցաւ . . . հապա՞ այսօր. այսօր ալ Հայերէնէ որբացած ու աղքատացած աշակերտներուն թիւը միթէ՞ կրնանք քիչ համարել . . . : Եւ այս սրտցաւ պարագային, մեր այսօրուայ ուսուցիչին գործը շատ ալ դիւրին չէ տարբեր դրութիւններ գտնելու մէջ . . . :<br />Ուրեմն սիրելի <strong>կրտսեր</strong> Էսաեանցի, քանի որ կը ստանաս ընտիր դաստիարակութիւն ու ուսում, յարգը տո՛ւր քու ստացուածքիդ եւ երբ ըլլաս ապագայի <strong>«Մայրեր ու Հայրեր»,</strong> ամէն առիթով արժէքը գիտցի՛ր <strong>Մայրենիիդ ու դպրոցիդ</strong>. մի՛ մոռնար, որ քու իտէալներդ պիտի բազմապատկեն նոր սերունդի ուսումնատենչ հայորդիները:<br />Յարգանքով կը խոնարհինք մեր սիրելի ու անմահ ուսուցիչներուն առջեւ եւ մեր խորին շնորհակալութիւնները կը յայտնենք, որոնք շունչ ու սիրտ հատցուցին բան մը աւելի սորվեցնելու ջանասիրութեամբ:<br /><br />Սէ՜ր ու Յարգանք՝ բոլորիդ<br /><embed src="http://www.flickr.com/apps/slideshow/show.swf?v=" width="400" height="300" type="application/x-shockwave-flash" flashvars="offsite=true&amp;lang=en-us&amp;page_show_url=%2Fphotos%2Fhaysokhag%2Fsets%2F72157617219661602%2Fshow%2F&amp;page_show_back_url=%2Fphotos%2Fhaysokhag%2Fsets%2F72157617219661602%2F&amp;set_id=72157617219661602&amp;jump_to=" allowfullscreen="true"></embed><br /><br /><br /><table style="BORDER-RIGHT: #cccccc 1px solid; PADDING-RIGHT: 0px; BORDER-TOP: #cccccc 1px solid; PADDING-LEFT: 0px; FONT-SIZE: 11px; PADDING-BOTTOM: 0px; BORDER-LEFT: #cccccc 1px solid; COLOR: #000; PADDING-TOP: 0px; BORDER-BOTTOM: #cccccc 1px solid; FONT-FAMILY: Arial, Helvetica, sans-serif; BACKGROUND-COLOR: #ffffff" cellspacing="0" cellpadding="4" border="0"><tbody><tr><td align="middle"><embed pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" src="http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/chello.swf" width="108" height="185" type="application/x-shockwave-flash" quality="high" bgcolor="#FFFFFF" flashvars="autoPlay=yes&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/9a2fca53-5a56-4cbb-afa8-9641cf62d75f&amp;theName=Komitas_Shushiki&amp;thePlayerURL=http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf"></embed></td></tr><tr><br /><td style="FONT-SIZE: 11px" valign="bottom" align="middle"><a style="COLOR: #000" href="http://www.esnips.com/doc/9a2fca53-5a56-4cbb-afa8-9641cf62d75f/Komitas_Shushiki/?widget=flash_player_chello">Komitas_Shushiki.m...</a></td></tr></tbody></table><p align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_6LfOUbevnYo/SfSP0V7I9LI/AAAAAAAAAGc/XC0uhWrtI7Y/s1600-h/ser.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329042388487304370" style="WIDTH: 119px; CURSOR: hand; HEIGHT: 153px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_6LfOUbevnYo/SfSP0V7I9LI/AAAAAAAAAGc/XC0uhWrtI7Y/s320/ser.jpg" border="0" /></a></p><br /><p align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_6LfOUbevnYo/SfSP0V7I9LI/AAAAAAAAAGc/XC0uhWrtI7Y/s1600-h/ser.jpg"></a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/507440906231011811-3536659708198964783?l=haysokhag.blogspot.com' alt='' /></div>Սատափnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-507440906231011811.post-46384542948142715932009-04-23T22:03:00.015+03:002009-05-08T20:50:55.465+03:00Դպրոցով է որ կը պահպանուի ազգի մը գոյութիւնը: Պէտք է գիտնանք մեր արժանիքները եւ ո՛չ միայն գիտնալ այլ հարկաւոր նկատել, գիտակցելու իր անցեալը ու բարքավաճումն ապագայի մէջ: Ապագան ի՞նչպէս պիտի պատրաստենք եթէ ներկային տէր չկանգնինք: Սիրելիներ եկէ՛ք ձեր երազային ձեռնարկէն հրաժարեցէք: Ո՛չ ոք իրաւունք ունի ազգի մը վնաս հասցնելու: Սակաւ շահեր առաւել վնասներու պատճառ կը հանդիսանան...: «Հազար խորհէ մէկ գործէ» կ'ըսէ ժողովրդական առածը...: Սիրով ու յարգանքով:<br /><br /><a href="http://www.midk.org/am/">ՄԻԱՑԷՔ ՍՏՈՐԱԳՐԱՀԱՒԱՔԻՆ՝<br />ՓՐԿԵԼՈՒ ԵՒ ՎԵՐԱԲԱՆԱԼՈՒ<br />ՄԵԼԳՈՆԵԱՆ ԿՐԹԱԿԱՆ ՀԱՍՏԱՏՈՒԹԻՒՆԸ<br /><span></span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/507440906231011811-4638454294814271593?l=haysokhag.blogspot.com' alt='' /></div>Սատափnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-507440906231011811.post-46378446580394863642009-04-23T22:00:00.003+03:002009-05-17T12:57:27.635+03:00<strong><span style="color:#ff0000;">Է</span></strong>սաեանի առատաձեռն անմահ կերտիչներ<br /><strong><span style="color:#ff0000;">Ս</span></strong>եմիդ կը կանգնին շարան շարան սերունդներ.<br /><strong><span style="color:#ff0000;">Ա</span></strong>նվհատ եւ համբերատար ուսուցիչներ<br /><strong><span style="color:#ff0000;">Ե</span></strong>կէ՛ք տեսէ՛ք , օծուեցան տիպար արժանիքներ.<br /><strong><span style="color:#ff0000;">Ա</span></strong>ւելի քան հազարումէկ նշանակալից դէմքեր<br /><strong><span style="color:#ff0000;">Ն</span></strong>շխարներով են հաղորդուեր:<br /><br /><strong>Էսաեա՜ն</strong> սիրոյ ու յարգանքի լաւագոյն տուն.<br /><strong>Էսաեա՜ն</strong> լուսաւէտ հորիզոններու լուսաշող ապարանք<br /><strong>Էսաեա՜ն</strong> աննման իշխաններու փառաւոր յաղթանակ.<br /><strong>Էսաեա՜ն</strong> բարոյական ու մտաւոր բարձրագոյն վարժարան:<br /><br /><strong>Էսաեան</strong>ի ուսման պաշար ջամբուած օճախէն եկա՛նք:<br /><strong>Էսաեան</strong>ի հարազատներուն բի՜ւր յարգանք.<br /><strong>Էսաեան</strong>ի անձնուէր ուսուցիչներուն բի՜ւր երախտիք:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/507440906231011811-4637844658039486364?l=haysokhag.blogspot.com' alt='' /></div>Սատափnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-507440906231011811.post-71855927930525072472009-04-03T00:30:00.003+03:002009-04-20T02:02:47.812+03:00Տեղ մը կը խորհիմ<br />Կը խորհիմ<br />Թէ ի՞նչպէս պիտ' հոն հասնիմ .<br />Երբ հեռանամ<br />Երբ մեկնիմ :<br /><br />Տեղ մը ուր չկան<br />Ո՛չ ծով , ո՛չ ցամաք<br />Ո՛չ դաշտ , ո՛չ ծաղիկ<br />Երկինք եւ ո՛չ լեռ :<br />Ու միայն կը լսուին ձայներ ,<br />Ճիչեր , կանչեր ,<br />Ուր բոցեր , իրարու վրայ կ'արշաւեն<br />Կը կռուին կատաղօրէն . . .<br /><br />Ուր միայն բոցեր , բոցեր<br />Ու էակներու ճիչեր , ցաւեր :<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/507440906231011811-7185592793052507247?l=haysokhag.blogspot.com' alt='' /></div>Սատափnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-507440906231011811.post-83224497608544313732009-04-03T00:29:00.010+03:002009-04-20T02:02:07.578+03:00Երբ ըսի . «վարդ կը սիրեմ»<br />Ըսին . «սխալեր ես<br />Փուշեր ունի ուշադի՛ր» :<br />Ես անհաւատ վազեցի .<br />Հանդիպեցայ վարդի մը ,<br />Շօշափեցի ցօղունը .<br />Իրաւ էր . . .<br />Արիւնլուայ ափերով<br />Արցունքներս սրբեցի... :<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/507440906231011811-8322449760854431373?l=haysokhag.blogspot.com' alt='' /></div>Սատափnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-507440906231011811.post-38777119106454646162009-04-03T00:29:00.009+03:002009-04-20T02:01:49.517+03:00Մի՛ սիրեր մԷկ'ս ,<br />Եթէ չես կարող սիրել<br />Մի՛ սիրեր :<br />Այդ անձնափոխ սրտիդ մէջ ,<br />Դվուար է փոս մը կերտել<br />Ու պուտ մը սէր լեցնել :<br />Երբ հարց կու տան ինծի սակայն<br />«Պի՛տ սիրեմ մինչ անդէնական» :<br />Անդէնն քեզի ի՞նչ սակայն<br />Եթէ չես կարող սիրել<br />Մի՛ սիրեր . . .<br />Ալ գոց է զ'իմ սրտին դուռը ,<br />Սէր մը պէտք չէ սպրդի .<br />Ու դուն ինձմէ անիծեալ<br />Ջայն գգուէ անձիդ համար:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/507440906231011811-3877711910645464616?l=haysokhag.blogspot.com' alt='' /></div>Սատափnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-507440906231011811.post-54530564559551605812009-04-03T00:27:00.006+03:002009-04-20T02:01:36.088+03:00Ի՞նչպէս ըսեմ որ հասկնաս,<br />Հասկնաս՝ ուզես խնդաս .<br />Ուզես լաս.<br />Ինչո՞ւ . . .<br />Ինչո՞ւ խնդաս եւ ինչո՞ւ լաս .<br />Անգիտակից եմ<br />Ի՞նչպէս հասկցնեմ :<br />Լեզուս համր է , աչերս թաց ,<br />Չեն յայտնած մի՞թէ հերոսներս քաջ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/507440906231011811-5453056455955160581?l=haysokhag.blogspot.com' alt='' /></div>Սատափnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-507440906231011811.post-32958563766397628012009-04-03T00:26:00.007+03:002009-04-20T02:01:14.602+03:00Դուն իմ մէկ'ս ես<br />Հանում , բաժանում անկարելի .<br />Իմ մէկ'ս<br />Միշտ առաւել քու երկուքով ,<br />Անձեռքկամէկ , անթիւ արդիւնքով:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/507440906231011811-3295856376639762801?l=haysokhag.blogspot.com' alt='' /></div>Սատափnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-507440906231011811.post-46133103243936610232009-04-03T00:22:00.006+03:002009-04-20T02:00:36.273+03:00Սուտ են բոլոր տարիները .<br />Որ կը կազմեն՝<br />Օդը ամպոտ<br />Հողը ցեխոտ<br />Կեանքը մարդոց :<br /><br />Թէ հողն ըլլայ ցեխոտ ,<br />Թէ օդն ըլլայ անպոտ ,<br />Ապրինք տարիները .<br />Անգիտակից թէ կը վայելենք ,<br />Պի՞տ վայելենք զանոնք . . .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/507440906231011811-4613310324393661023?l=haysokhag.blogspot.com' alt='' /></div>Սատափnoreply@blogger.com0